تنهایی های دنیا

واقعا باید چه کرد

2509 — Thu, 05 Nov 2009 19:17:18 GMT

واقعا آدم باید چه شکلی باشه تا پشت سرش حرف در نیاد

اگه سربزیرمتفکر و تو خودش باشه میگند افسردگی داره .روانیه سیماش قاطیه

اگه چاق و اضافه وزن داشته باشه، میگن: شكموئه، پرخوره،

اگه لاغر و جمع و جور و میزون باشه، میگن: خسیس، نخوره، !

اگه از حقش دفاع كنه و زیر بار زور نره، میگن: جنجالیه، با همه دعوا داره، خروس جنگیه!

اگه از حقش بگذره و گذشت كنه، میگن: بی عرضه ا‌ست، حیف نون و دست و پا چلفتیه!

اگه اهل بریز و بپاش و ولخرجی نباشه، میگن: پولهاشو انبار می‌كنه، جون به عزرائیل نمی‌ده!

اگه زبون باز و متملق و چاخان باشه، میگن: معاشرتیه، فوق‌العاده‌س، دوست داشتنیه!

اگه راست و درست و بی‌كلك باشه، میگن: هیچی نمی‌شه، به درد لای جرز می‌خوره!

من که نفهمیدم آخر باید از دست زبون این مردم کدوم طرفی باشم .

2509 — Fri, 23 Oct 2009 13:48:59 GMT

وقتی تماموم باورهای دوستی تان به یکباره بشکنه چه حالی بهتون دست می ده .

اولین بار فقط یک تلفن بود .خیلی کوتاه یکی از صمیمی ترین دوستان خودکشی کرده بود اون هم فقط بخاطر یک نفر که فکر می کرد دوستش داره .هرچند عمر دوستم به دنیا بود ولی تا مدتها صدای زنگ تلفن آزارم می داد .

دومین بار زمانی بود که یکی دیگر از دوستهام خبر ازدواجش بهم داد . توی اون لحظه نمی دانستم باید بخندم یا گریه کنم .تبریک بگم یا .......

فقط سر م زیر انداختم ، بعضم را قورت دادم . ازداواجی بدون اجازه مادر فقط به استناد گواهی فوت پدر و جد پدری .بی سر وصدا .

و چند روز پیش یک بار دیگر، همون دوست خبر جدایش می داد بعد از دوسال بدون یک دقیقه زیر یک سقف بودن و حال دنبال راهی بود تا بی سر وصدا این بار اسم کسی را که به خاطرش دو سال تمام به مادرش دروغ گفته از توی شناسنامه اش پاک کنه .این بار هم نمی دانستم چکار کنم.

تنها به یک چیز فکر می کردم توی اون لحظه ها به کجا رسیده اند که حاظر شدند به تمام باورهای دوره کودکی پشت پا بزند .

یک تازه وارد

2509 — Fri, 09 Oct 2009 17:00:18 GMT

چند ماه بیشتر از همنشین شدن این مهمان ناخوانده با من نمی گذ شت ، که یک دوست یسیار خوب من با

((ویلولی )) عزیز و وبلاگش آشنا کرد. آشنایی با ویلوی من با دوستان بسیار زیادی آشنا کرد .دوستهایی

بسیار خوبی که با مطالب و حرفاشون همیشه آنچنان به من امید دادند که فراموشن کردم که این دیو سیاه

که یک شب ناخوانده زنگ خونه ما را زد چه شکلی .حالا چیزی نزدیک به دو سال می گذره این مهمان

عزیز، شده عضوی از خانواده ما دیگه نه سیاه ، نه نا خوانده یک همنشین عزیز که کم همه به بودنش

عادت کردند. دوستان مهربون می دانینید دلیلم از نوشتن این حرفها چی بود .راستش به یک نفر قول داده

بودم از دلیل تغیر مسیر زندگیم بنویسم ولی یک اتفاق ناگوار من چنان در شوک فرو برد که فرصت نشد

وحالا من یکبار دیگه دست کمک بسوی شما عزیزان دراز می کنم واز تون می خوام برای یک دوست

خوب که چند هفته پیش دچار یک حمله شده دعا کنید .مهتاب عریز دوست و هم دانشگاهی عزیز من دچار

حمله شده و حالا که از بیمارستان مرخص شده دکترها براش هفته ای یکبار تزریق را تجویز کردند . حالا

ازتون می خواهم براش دعا کنید همه شما ها خودتون به خوبی می دانید به چه دلیل می گم واز مشکلات

شروع تزریق خبر دارید پس خواهش می کنم ......

روحش شاد

2509 — Sun, 27 Sep 2009 19:24:18 GMT

استاد پرویز مشکاتیان، نوازنده و آهنگساز برجسته موسیقی سنتی ایرانی روز دوشنبه، ۳۰

شهریور ۱۳۸۸ در سن ۵۴ سالگی بر اثر ایست قلبی در منزلش در تهران در گذشت .

پيكر اين هنرمند پنج شنبه ۲ مهر با حضور اهالی موسیقی به زادگاهش نيشابور منتقل شد ودیروز

شنبه ۴ مهر از مقابل خانه موسيقي نيشابور تشييع و به دليل علاقه شخصي مشكاتيان به عطار در جوار

آرامگاه عطار نیشابوری به خاك سپرده شد.

روحش شاد ویادش جاودان.

خیابان

2509 — Sun, 13 Sep 2009 20:16:18 GMT

((گذشت خیابان دو طرفه است .هرگاه کسی را عفو می کنیم ، خود را نیز می بخشیم .اگر نسبت به

دیگران صبور باشیم پذیرش خطاهای خودمان ساده تر می شود .بدین گونه می توانیم فارغ از خطا

وملامت زندگی خود را بهبود بخشیم .))

((وقتی به سبب ضعف ، به نفرت ،حسادت وتعصب اجازه پرسه زدن در اطرافمان رامی دهیم اندکی بعد

خود را در اسارت می یابیم))

خداوندا بهم قدرتی ده تا حسادت در دلم خانه نکند.

خداوندا بهم قدرتی ده تا نفرت از دلم پاک شود.

خداوندا به من قدرتی ده تا تعصب کور از من دوری کند.

خداوندا بهم قدرتی ده تا از این خیابان دو طرفه به سلامت بگذرم .

یک خواهش

2509 — Fri, 04 Sep 2009 19:59:18 GMT

شاید امسال را باید به فال نیک بگیرم .

شب بسیار عزیزیست ،لطفا برام دعا کنید حالا که تولدم در چنین شبی قرارگرفته امسال برایم سال

خوبی باشه .

متشکرم

ماه رمضان مبارک

2509 — Sun, 23 Aug 2009 09:26:01 GMT

پرنده خارزار

2509 — Thu, 13 Aug 2009 21:00:18 GMT

آورده اند که در پهنه گیتی مرغکی است که تنها یک بار در زندگی خویش آواز می خواند ،آوازی

دلنشین تر از آواز هر مخلوق دیگری در در گستره خاک .

از آن دم که ترک آشیانه می گوید . به دنبال بوته خاری می گردد وتا بدان دست نیابد ،آرام نمی گیرد .

چون آنرا یافت درمیان شاخسار گزنده آن می نشیند ومی خواند،خود رابر فراز تیزترین وبلند ترین شاخه

خار مصلوب می کند ،ود ر واپسین لحظه های زندگی در سوگ خویش ،بلند آوا تر از بلبل وچکاوک نغمه

سرایی می کند .نغمه ای آسمانی ،به بهای زندگی.آنگاه تمامی جهان در سکوت فرو می رودوبدان گوش

می سپارد،و خداوند در ملکوت اعلی لبخند می زند .زیرا بهترینها همیشه به بهای رنجی جانکاه به

دست می آیند ......و یا افسانه چنین می گوید.

بر گشتم

2509 — Wed, 05 Aug 2009 19:43:18 GMT

خیلی وقت بود سوالهای متعددی ذهنم رابه خودش مشغول کرده بود ،داشتم فکر می کردم چکارکنم .احتیاج به فکرکردن داشتم .خیلی دلم می خواست بدونم کجایی راه اشتباه رفتم که اینطوری شده ، ببخشید مثل خرتو گل مونده بودم .

دراوج سر درگمی یکنفر بهم گفت : غصه نخورتا سه وعده دیگه برمیگرده با آنکه میدانستم دروغ میگه چند لحظه ای فکرکردم دیدم سه روزش گذشته تاسه هفته اش هم که سرگرم امتحا نات هستم . براسه ماه اش هم فکری می کنم .

حال سه ماه گذشت و هیچ اتفاقی نیفتاده نه شب وروزبه هم رسیدند ،نه زمین وآسمان جاشون باهم عوض کردند، نه کسی برگشته که جواب سوالهای من را بده .

وامروزمن برگشتم ،آرام جان برگشتم تا غیبتم تمام کنم برگشتم تا شاید با کسانی حرف بزنم که حداقل از جواب دادن تفره نمیرند .امیدوارم من به جمع خوتون راه بدید ...................

بدرود

2509 — Mon, 18 May 2009 19:04:18 GMT

شاید وقتی دیگر